Zorra, de Gabriela Jauregui, é unha indagación feroz no animal e no humano, na intimidade e no instinto: un libro escrito desde a pel e contra a domesticación.
Illados nunha granxa no campo, fuxindo dun mundo de pandemias constantes e dun pasado de adiccións que aínda os persegue, Ela e El buscan reconstruírse nunha natureza que crían idílica e que pronto se revela hostil. Un frágil equilibrio que se rompe por unha dobre visita inesperada: a dunha zorra que os acecha polas noites e devora os seus animais, e a dunha moza sen pasado, a Visitante, cuxo brillo inquietante acende todo tipo de tensións na parella.
Alí onde conveñen o mito, o suspense psicolóxico e o relato íntimo, esta fábula salvaxe explora a fascinación, o desexo, a fragilidade afectiva e a violencia emocional.
No triángulo obsesivo que forman Ela, a Visitante e a Zorra, as fronteiras entre corpo, instinto e fantasía desdibúxanse, revelando a ferocidade que tentamos domesticar.
