Too match é unha oda ao desamor en forma de libro. Un diario de citas fracasadas. Un First dates que sempre remata mal. Unha serie de relatos para grinch do amor. Unha versión madrileña de Sexo en Nueva York, pero con menos glamour (e menos sexo).
Too match tamén é un retrato xeracional, unha historia de amor e duelo nos tempos de Tinder, e quizais (só quizais) poida ser unha excusa para seguir usando a app.
A miña ex moza escolleu a mañá dun seis de xaneiro, día de Reis, para romper comigo. Un día despois quedei sen compañeira de piso, chegou Filomena e entrei en Tinder (porque, posto a tocar fondo, mellor facelo ben).
Con roscón ou sen el, unha ruptura nunca é prato de bo gusto. Que llo digan a Tamara Falcó, que por non ter que superalo acabou volvendo (amiga, quen non foi Tamara algunha vez?).
No meu caso, teño que recoñecer que foi un prato particularmente indixesto, pero tamén decateime de que, dalgún xeito, tiña a súa graza (dalgun xeito, todo ten a súa graza). Iso, e que só ao tocar fondo logras descifrar aquela máxima de Rajoy (cando peor, mellor para todos). I feel you, Mariano.
Too Match é o resultado daquela mañá de xaneiro e de todo o que veu despois. Non podo dicir que fose mellor (tampouco peor) pero é a mellor maneira que atopei para sobrevivir a incontables fracasos amorosos e converterme, se non na heroína desta historia, como dixo Nora Ephron, polo menos na protagonista da miña novela, como diría Romeo Santos.
