Mulleres que viven xuntas, Premio Xerais de Novela 2025, é unha historia íntima sobre o amor, a memoria e o peso do silencio na España da segunda metade do século XX.

En 1955, tras a morte do seu pai, Isabel vese obrigada a abandonar Galicia e marchar a Londres con apenas dez anos, acollida por uns tios. Anos despois, en 1968, regresa á súa aldea preto de Santiago de Compostela. Alí coñece a Chus, unha mestra que coidara da súa nai durante a súa ausencia. Entre ambas nace unha relación amorosa que se prolongará durante toda a vida.

Con todo, o contexto social da ditadura franquista e o medo ao que dirán obrígana a manter a súa relación en segredo. Ese silencio imposto marcará profundamente a súa historia e as súas decisións, deixando pegadas que atravesan décadas.

Con un estilo sobrio e unha coidada construción de personaxes, a novela alterna distintos tempos e voces narrativas para acompañar o crecemento emocional das súas protagonistas. Mulleres que viven xuntas invita a reflexionar sobre as dificultades que a orientación sexual supuxo para moitas persoas e sobre como o amor tenta abrirse camiño mesmo en contextos de represión.

Unha novela conmovedora que entrelaza os fíos luminosos do amor e a paixón coas sombras da frustración e os silencios dunha época.