Cando Virginia Woolf publicou Las olas, tiña corenta e nove anos. Partindo desta etapa de madurez e experiencia, a prosa de Virginia Woolf recorre ao monólogo interior para mergullarnos na vida de seis personaxes, desde a infancia ata a vellez. Máis que diante dunha novela, o lector atópase fronte a unha trama de formas, sensacións, cores e sons que seguen a cadencia e o compás das ondas: sempre iguais, sempre diferentes, omnipresentes. O texto de Woolf flúe, ao igual que esas ondas, de xeito fugaz, eterno, e converte esta novela nunha obra clave para comprender a literatura do século XX.

Virginia Woolf (1882 - 1941) foi unha das figuras centrais do modernismo literario do século XX. Filla do crítico e historiador Leslie Stephen, medrou nun entorno profundamente intelectual que marcou a súa formación desde moi nova. Pronto converteuse nunha das voces máis influentes do chamado Grupo de Bloomsbury, un círculo decisivo na renovación cultural británica, onde desenvolveu o seu interese polo feminismo, a experimentación estética e novas formas de narrar a experiencia interior.

Durante a década de 1920 fundou xunto a Leonard Woolf a editorial Hogarth Press, desde a que impulsou tanto a súa propia obra como a de autores clave do seu tempo. Novelas como La señora Dalloway e Al faro transformaron a narrativa contemporánea pola súa exploración da conciencia e do tempo subxectivo. En 1941, tras varios episodios depresivos agravados polo contexto da Segunda Guerra Mundial no Reino Unido, quitouse a vida. A súa obra segue sendo unha referencia imprescindible da literatura moderna.