O protagonista desta novela é un dos personaxes máis memorables da literatura norteamericana: Ignatius Reilly – unha mestura de Oliver Hardy delirante, Don Quijote adiposo e Tomás de Aquino perverso, reunidos nunha persoa – que aos trinta anos aínda vive coa súa extravagante nai, ocupado en escribir unha extensa e demoledora denuncia contra o noso século, tan carente de «teoloxía e xeometría» como de «decencia e bo gusto»; un alegato tolo contra unha sociedade tola. Por unha inesperada necesidade de diñeiro, vese «catapultado na febre da existencia contemporánea», febre á que Ignatius engadirá uns cantos graos máis.

La conjura de los necios fíxose merecedora do Premio Pulitzer, e en Francia foi galardoada o ano da súa publicación como «a mellor novela en lingua estranxeira».