Na noite do xardinciño ardente, un cupido asmático dispara as súas frechas. Atravesa os espazos fermosos, pero insuficientes, da tradición, buscando nas voces alleas un eco da propia; nos tópicos, o soño dun lugar común. Herdeiro dunha poética de reescritura xa consolidada en España por autoras como Berta García Faet, Desde las gradas é un poemario de vulnerabilidade, de morriña que non anula a esperanza. Enfermo de amor e esixencia, o suxeito lírico, á maneira dun neno hiperconsciente, búscase na historia da Terra e da literatura, dálle sentido coas palabras das súas autoras favoritas e configura, ao final, unha narración lírica á vez íntima e compartida. Así, entre a dor e o xogo, Juanpe Sánchez López entréganos o seu relato, o noso, escrito desde un lugar de rapaces que se aman, de heroes gregos arrodillados en aeroportos, de festas que, como as súas frechas de amor, farán ferida.
Andrea Abello Collados
É un texto chillón, de cores preciosas e infantís, ás veces fosforitos; xoga na praia como un neno que desde a infancia aprendeu a beber vodka barato e Red Bull marca branca.
Do prólogo de Elizabeth Duval
