Oito relatos que amosan as formas visibles e invisibles do racismo: nas persoas que o sofren, nas que o exercen e nas que miran para outro lado

«Non hai forma de non sufrir. Pero tentas todo tipo de maneiras para non afogar na desesperación». Os homes e mulleres destes oito relatos comprenden esta verdade e as súas historias ilustran as formas enxeñosas e a miúdo desesperadas nas que intentan manterse á flote. Un pianista de jazz en decadencia que necesita da heroína para afrontar o seu terror a ver a súa vida volcándose nun instrumento inanimado. Un pai temeroso de Deus que non pode perdonar que o seu fillo sexa ilegítimo. Unha muller negra namorada dun home branco que sabe que el a abandonará. Un axudante do sheriff sureño e racista que se puxo unha venda nos ollos para atenuar o horrible recordo infantil do día no que os seus pais o levaron a ver como unha turba xubilosa asasinaba a un home negro. Estas son algunhas das historias que se recollen neste volume imprescindible para entender o universo do xenio afroamericano e os temas centrais da súa obra: o exilio francés e o medo ao regreso, a tormentosa relación co seu pai e coa relixión, a homosexualidade oculta ou reprimida, a pertenza á cultura estadounidense, a continua ameaza racista e a falsa conciencia que dela se deriva. James Baldwin vai directo ao groso cunha lucidez e unha dureza ás veces dolorosas. A audacia coa que escribe e a temeridade coa que traspasa os límites do que se pode expresar fan que estes relatos nos deixen unha pegada imborrable na memoria.

«A súa prosa emite un longo e penetrante berro ao despegar da páxina como un avión de combate en misión para lanzar unha carga de verdades explosivas sobre territorio inimigo, voando rápido e baixo, arriscándose ao fogo hostil e amigo».
The Guardian

«Se Van Gogh foi o noso artista venerado do século xix, James Baldwin é o do século xx».
Michael Ondaatje, autor de El paciente inglés