As contradicións da vida adulta son o eixo do novo poemario de Gloria Fortún, no que caben o amor, o desexo, a familia e as contas pendentes do pasado.

O corpo poético de Adulta funcional é un corpo de fronteira que habita entre o doméstico e o salvaxe, a xuventude e a vellez, a vulnerabilidade e a forza, ser nai e ser filla, o amor e a soidade, a esperanza e o duelo, as lavadoras e a espiritualidade, a intimidade e a exposición total, as lembranzas e os horizontes, a ternura e a ira, a amizade e a ruptura, a disidencia e a risa, a nena reivindicada e a muller celebrada, o orgullo e a pena, os animais e as deusas, as escritoras veneradas e a liberdade literaria, a mística e a terapia.

Consciente de que todo pode ser verdade á vez, Gloria Fortún, autora do poemario Todas mis palabras son azores salvajes e da novela Roja catedral, descobre en cada verso que ser unha señora, unha señora bollera e gorda, é levar un lume dentro avivado por todas as súas contradicións, soños e desobediencias, así como pola súa vontade en combustión de que o desexo sempre venza á norma.